bEh!nD tHe s!LhoUeTtE oF my Sm!Les: With Ate Oday

MoViNg fAr beYonD...

There are certain reasons why people get to express their thoughts through writing... One is: it's their only way out.. meaning it is their outlet... Another is: it feels good... which means that there is an undescribable feeling when they have expressed their thoughts and others would read them...

A writer's fulfillment comes from the response they get from readers... they mean to inspire and add color to the lives of many...

I love to write... i love to express my thoughts.. i barely have time to scribble my pen on a piece of parchment and come up with words at once but when i find time, i give my best...at least...

There is so much to write... so much to express about.. so much to be inspired with... it pays to try...

I haven't been a good writer... i have limitations... i didn't even have he guts to write but this is a free f****n country... we can let out those thoughts, make them meaningful for others to grasp learning from...

We can move far beyond what we have, what we are now... there is more to life... explore... be happy... live it to the fullest...

m---R---t...

"guadalupe isa..."

"kuya, taft, tatlo.."

hay naku.. buti nlang may mrt card ako... di na ako mahihirapan pumila..
akala ko, tapos na ang problema ko sa pila.. oh no!!!
loaded ang mga train!!!

"lecheng buhay 'to!", ang siyang nasabi sa sarili.

pauwi na ako ng apartment. nagmamadali dahil sa sobrang init. sumasakit pa ang puson dahil bigla nalang dumating ang madugong bisita.. kainis talaga. kung kelan 1st day ko ulit sa work pagkatapos ng napakahabang bakasyon dahil sa napakadaming sakit, eto, pinagpapawisan ako sa mrt station ng quezon ave...

kainis...

sumilip ako... may padating na train galing north ave... yahoo! sa wakas...

aba.. bakit parang walang preno ang train?! waaah! nilagpasan lang kami! bwesit talaga!

gusto ko ng malusaw... huhu...

hindi.. ang gusto ko talagang mangyari eh makarating na ako ng apartment at mahiga.. masakit na puson ko... huhuhu...

Galing palang ako sa isang napakahabang bakasyon... napakahabang pahinga na ginawa ko sa buong buhay ko.. ever... Nagkokolekta daw kase ako ng mraming sakit.

Una, naoperahan ako dahil sa appendicitis... tpos nagkasakit pa ng bonggang bongga after ilang linggo...

un... gastritis.. positive sa h-pylori.. may kidney stone.. hiatal hernia..
at may cyst sa ovary.. san ka pa? haha...

nkakaloka.. pero true.. pero seriously, ayoko na noh.. ang mahal ng gamot... mahal ang mga pagkaing pwede mo lang kainin.. hindi nman ako ganon kasoshal.. haha..

soshal lang ako tingnan pero hindi sossy ang bulsa ko... hahaha...

"ouch!", daing sa sarili. apakan ba naman ako ng damulag na babaeng sumakay sa cubao station ng mrt! hay naku... wat a day! bonggang bongga tlga...

hindi pa natapos jan ang kalbaryo ng napakagandang araw ko... pagod ka na, gutom pa... ano ba magandang gawin pag ito na nararamdaman mo? eh d kumain at pagkatapos eh matulog...

bumili ako ng banana cue kay ale... 8pesos.. naku! sa probinsya, dos lang 'to... hai... wala na akong mgagawa.. alangan nman umuwi pa ako ng leyte pra lang bumili ng banana cue...

pagkatapos kumain, syempre, magpapahinga na ako.. super gusto kong matulog.. as n.. ng bonggang bongga...

ewan ko ba kung anong nilaklak ko bago ako umalis sa mahiyain kanina... lumipas ang ala-sais.. alasyete.. alas-otso.. hindi ko pa rin maipikit ang mga mata ko.. grrr!!!

bumaba nnman ako...

kailangan kong iexpress ang inis ko sa pagkain.. harhar...
kasi nman, gusto kong matulog para hindi ako antukin sa ofis mamaya... parang nakahiga lang ako... nakapikit ang mata pro dilat ang diwa..

wala akong ibang maisip ulamin kundi sardinas... hehe.. hindi nman tlga ako marunong magluto...
ay! marunong pala.. kanin... pritong itlog... desserts.. hehe... at lately, natuto akong magprito ng isda... tinuruan ako ni mama menak... sabi kasi nya, pano nalang daw pag nag-asawa ako? ano nalang ipapakain ko sa asawa ko? hindi daw ako pwede mag-asawa ng poor.. hahaha...

sabi ko naman, syempre, pagmamahal ang ipapakain ko sa asawa ko dba..
sabi nya, hindi nakakain ang pagmamahal...
sabi ko, aba, nakakain din yun... marami ang nabubuhay sa pagmamahal..

kapag nagmamahal ka, matututo kang gawin ang mga bagay na hindi mo dati ginagawa... so that means, matututo din akong magluto kapag nagmahal na ako... nyahahaha...
hindi parin sya kumbinsido dun... bahala na nga sya.. basta nakumbinse ko ang sarili ko... hehe..

at dahil mahal ko ang sarili ko, nakapaggisa ako ng sardinas at naging ulam ko na yun... ulam ko dn bukas pagkauwi ko galing trabaho para tipid naman.. hehe..

nuknukan ako ng kuripot ngayon kase matagal pa bago ako sumahod ulit ng bonggang bongga.. matagal pa ang feb.6.. hehe...

hay naku.. naisip ko tuloy ulit yung byahe ko kanina..

pero isipin mo... buhay tlga parang byaheng mrt lang... byaheng south-north and vice versa.. minsan may aberya pero madalas naman dre-dretcho.. dpende sa atin kung pano natin patakbuhin yung makina... nasa sayo kung bababa ka sa cubao o sa taft na para d ka mahirapang makarating ng MOA...
nasa sayo kung hahayaan mong maipit ka ng iba dahil sa siksikan... nasa sayo kung aantayin mo nlang ang next train kasi ng-iinarte kang makipagsiksikan... nasa sayo rin kung bibili ka nlang ng stored value o titiisin mo pang pumila ng pagkahaba haba kahit nagmamadali ka...

kung nakuha mo ang ibig kong sabihin dun, mas bongga... hehe...

sabi pa nga ni aiai "nobody's perfect but practice makes perfect so why practice?"

sabi ko naman "kung hahayaan mong paikutin ka ng taong nasa tabi mo, bakit hindi mo nalang paikutin ang buhay mo para hindi ka laging katabi nya?"

Wednesday, June 15, 2011

With Ate Oday

No comments:

Followers

Let's Chat!